เผยหัวใจในแววตาวาจาซ่อน ผ่านบทกลอนมาหลายปีที่ห่วงหา รักคิดถึงอยู่เสมอยามเธอมา ส่งภาษาว่าเจ็บช้ำระกำใจ ทั้งที่อยากไปปลอบโยนให้พ้นผ่าน เพราะสงสารเธอเจ็บร้าวหนาวสั่นไหว มอบอ้อมกอดในอ้อนแขนแทนห่วงใย จากอุ่นไอในความรักที่ภักดี แต่ทำได้เพียงเท่านี้ที่ต้องห่าง บนเส้นทางเธอไม่รักและพลักหนี แม้มีบ้างเธอมอบให้ความใยดี แต่ที่มีเหมือนเพียงเพื่อนคอยเตือนกัน ฉันไม่อยากถูกลืม.....ขอยืมรัก มาเป็นหลักให้หัวใจยามไหวหวั่น ไม่มากมายเพียงสักครั้งอยากฟังมัน ว่ารักฉัน...กว่าใครใคร...ในหัวใจ