แก้วประเสริฐ
งามพิลาศรัก
กระแสร์สินธุ์รินล่วงยามช่วงรัก
พิลาสนักชักห้วงสู่บ่วงหา
สิ่งสนองปองสนิทก่อนนิทรา
พาดเสน่หาพาฝันสร้างรัญจวน
ตะลึงแลแม่ชม้อยถ้อยคำเอ่ย
ยามแม่เผยสิ่งสล้างยิ่งสร้างหวน
ล้วนระทึกตรึกพิลาสมาพาดชวน
สร้างปั่นป่วนล้วนผนึกรำลึกจำ
กัลยานารีพักตร์ประจักษ์พริ้ม
งามจิ้มลิ้มพริ้มพรายกรายเลิศล้ำ
ยามปทุมพุ่มสวาทพาดครอบงำ
เสมือนร่ำย้ำฤทัยไหวโคลงเคลง
ปานประหนึ่งพึงศิวะจะมาเคล้า
โลมาเจ้าเฝ้าคะนองต้องรีบเร่ง
ผ่านกระแสร์แผ่กระสินธุ์ระรินเกรง
ห้อยโตงเตงเกร็งผวาพาไขว่คว้า
พายุพัดจัดไว้สู่ในกระแสร์
โหมประแดแผ่ซ่านผ่านหรรษา
งามพิลาสพาดวิ