ในค่ำคืนที่แสงจันทร์นั้นกระจ่าง นักเดินทางยังไม่ซึ้งซึ่งฝั่งฝัน ปล่อยอารมณ์อยู่เดียวดายใต้แสงจันทร์ ตะเกียงน้อยหนึ่งใบนั้นเคยร่วมทาง แม้จะอบอุ่นได้เพียงเล็กน้อย อาจจะด้อยแสงเรืองรองคอยส่องสว่าง แสงแห่งไฟดวงน้อยนี้ไม่มีจาง โต้แสงจันทร์ที่พราวพร่างกระจ่างทอ ผู้ผ่านทางหนึ่งบังเอิญเดินผ่านมา แนะนำว่าจะเก็บไว้ทำไมหนอ- เมื่อแสงจันทร์ยังพราวพร่างกระจ่างพอ ตะเกียงก็ไร้ความหมายเกินฉายไฟ... ท่ามกลางแสงจันทร์นวลชักชวนฝัน นักเดินทางผู้นั้นก็หวั่นไหว สงสารเจ้าตะเกียงน้อยคู่กลอยใจ เขาทอดท
1624
2
0
หน้าส่วนตัว
