เพรง.พเยีย
๏ ยกมือขึ้นปาดน้ำ.................ตานอง
เกินข่มความหม่นหมอง..........อกไหม้
ฤาเพรงสาปพรากสอง.............สายสวาท
กำหนดตามชดใช้..................ชาตินี้จึงสนอง ฯ
๏ พี่เอยเจียนแหลกแล้ว..........วิญญาณ
ดั่งถูกเด็ดดวงมาน..................ออกขยี้
เหลือเพียงร่างซมซาน.............ทรงอยู่
จำพรากนับแต่นี้.....................โศกน้องใดเหมือน ฯ
๏ ศักดิ์น้องเพียงต่ำต้อย.........สามัญ
ศักดิ์พี่สูงเทียบทัน..................ลูกเจ้า
บุญสร้างแต่ปางบรรพ์.............ไป่เท่า พี่เฮย
เพรงบาปซ้ำตามเร้า...............แยกสิ้นเราสอง ฯ
๏ พี่จำฝืนส่งน้อง...................กลับไป
ทั้งสุดแสนอา
1695
5
0
หน้าส่วนตัว
