จิตก็ไหวใจก็หวั่นไม่ทันคิด แอบไปคิดพกเพ้อละเมอฝัน แอบไปคิดถึงใครที่ไหนกัน แถมหวาดหวั่นสั่นเขินสะเทิ้นอาย นั่งก็คิดนอนละเมอแถมเพ้อพก แน่นจุกอกใจสั่นหวิวปลิวแทบหาย เป็นอาการขั้นโคม่าอยากบ้าตาย งงไม่หายสมองกลวงโบ๋...โธ่หนอเรา... ยิ่งนานวันอาการขั้นโคม่า อยากหาหมอรักษาน่าอายเขา หาจิตแพทย์รักษาบ้าแน่เรา คิดแล้วเศร้าทำยังไงให้หายดี หาอะไรทำไม่ให้ใจฟุ้งซ่าน เดี๊ยวล้างจานเดี๊ยวเก็บของให้เข้าที่ กลับมีอาการคิดถึงปะปนบ้างเป็นบางที ว่ะ....ใครนี่.....ตามหลอน...งอนแล้วน่ะ....
1326
2
0
หน้าส่วนตัว
