เมจิคเชี่ยน
*****************************
จ้องมองหน้าคนหนึ่งซึ่งพิลึก
มันรู้สึกพิกลฉงนยิ่ง
แววตาดูเกรี้ยวกราดอาฆาตจริง
มองทุกสิ่งเลวร้ายหมายทำลาย
บ้างส่งเสียงเจี๊ยวจ้าวราวคนบ้า
เดินไปมากุมขมับกระสับกระส่าย
เพ้อรำพึงรำพันอย่างเดียวดาย
เดี๋ยวดีร้ายสับสนจนคาดเดา
เพียงสักพักแววตาก็มาเปลี่ยน
อารมณ์เวียนเขียนจิตเป็นพิษเศร้า
หยดน้ำตาไหลแต้มแก้มเบาเบา
ดูเงียบเหงาเหมือนคนร้อนรนใจ
ฉันยืนมองคนนั้นอย่างหวั่นจิต
แล้วเริ่มคิดนึกพลางอย่างสงสัย
เขาเป็นคนดีชั่วตัวอะไร
เขาเป็นใครใคร่ถามอยากรู้ความ
พลันเอ่ยปากดังลั่นนั่นใครหรือ
โปรดบอกชื่อฉันหน่อยเริ่มค่อยถาม
เขายืนมองข้องใจในกระจกงาม
ไม่มีความ
1225
7
0
หน้าส่วนตัว
