สิ่งหนึ่งสิ่งนั้นที่ไม่ยอมจากไป สิ่งไหนสิ่งอันที่ฉันพรั้มเพ้อ สิ่งสรรค์อันไหนที่ใจอยากเจอ ยื่นมาเสนอสิ่งอันจรรโลงใจ สิ่งสรรพสรรค์หาไปไม่ไกลเกิน ยังมาเพลินกับสิ่งที่ไร้ละเมอ มาไกลจนเกินเดินเลย เลยเธอ เมื่อไหร่เจอสิ่งเก่าที่พรันพรากไป สิ่งที่เป็นดวงใจอันขาดหาย ต้องเดียวดายอ้างว้างหวงดวงใจ อยากให้กลับมาเริ่มอีกครั้งใหม่ มอบดวงใจสิ่งเก่าเฝ้ารอเธอ