สมองหมุนมึนงงลงนอนหงาย
ชาหัวใจคล้ายหยุดเต้นเป็นไรหนอ
พูดไม่ออกบอกไม่ได้คล้ายติดคอ
ได้แต่รอเวลาฟื้นตื่นอีกที
ทำไมหนอต้องเป็นเราพบความเศร้า
หลงรักเขาเข้าเต็มทรวงดวงใจพี่
มาบอกเลิกร้างลาไกลไม่ใยดี
บดขยี้รักสลายกลายเป็นจุล
ชอกช้ำใจหัวใจช้ำย้ำรอยแผล
คงเหลือแต่เพียงร่างกายใจเหลือศูนย์
อยู่อย่างคนไร้หัวใจให้อาดูรย์
ชีพดับสูญดีกว่าอยู่ดูเธอไป