คีตากะ
โอ้กวี
ฝีปากกล้าน่าเคารพ
กายเพียงศพสุสานอาหารหนอน
มินานร้างห่างจิตคิดอาวรณ์
เพียงอาภรณ์ภายนอกแค่หลอกลวง
มายากลบนเรือนร่างสำอางอ่อน
ดุจละครบทซึ้งถึงท่าท่วง
หลากลีลาพร่าพรายหลายเล่ห์ลวง
จำพ้นล่วงจากกรรมด้วยจำนน
จับเพียงเปลือกเกลือกกลั้วว่าชั่วช้า
แท้เพียงตามืดบอดปลอดเหตุผล
ทุกอารมณ์ห่มกายในตัวตน
ดำรงชนสืบทอดรอดสูญพันธ์
หากชีวิตปลิดตัณหาแลราคะ
โลกย่อมจะวิบัติตัดสร้างสรรค์
ย่อมถึงคราสลายไปในเร็ววัน
ด้วยโลกนั้นปราศชีวิตสถิตใน
เหรียญหนึ่งมีสองด้านอย่าพาลบ่น
ใช้เหตุผลวิเคราะห์เหมาะสมไหม ?
นี่คือธรรมกำหนดกฏเกณท์ไป
เพียงแต่ใจท่านแจ้ง ฤ แคลงคลาง?
มองให้ซึ้งถึงจิตครุ่นคิดหน่