กอกก
.... คมพยาบาท....
พยาบาท บาดจิตคิดแล้วสะ (ใจ)
ทิ้งระยะ เวลา ยังสาสม
แม้นแสนนานผ่านมา รานอารมณ์
ยอมโง่งมคอยหวัง ได้...ดั่งใจ
มาถึงแล้ว แก้วร้าวคราวใกล้แหลก
เส้นเลือดแตกสมองยับ เกินขับขัย
ปากบูดเบี้ยวต้องคำสาป พิลาปพิไร
น้ำตาไหลร่วงริน ฉัน...ยินดี
นางสับปลับไร้เมตตา มหาโหด
เป็นคนโฉดฉ้อฉล คนแกมผี
ยุให้รำตำให้รั่ว ชั่วสิ้นดี
ซ้ำย่ำยี ไร้สำนึก ไร้ตรึกตรอง
ฉันเคยซมตรมราน ซานไปหา
เวทนาด้วยเถิด เชิด...จองหอง
ฉันพ่ายแพ้ แค่นั้นตามครรลอง
ใจเธอผ่อง แม้นอื้อฉาวเรื่องคาวใจ
ไอ ซี ยู อยู่ดีไหมในวันนี้
ยามมองที่เพดาน ร้าวรานไหม
หลาย