เพรง.พเยีย
๏ จ๋อมจ๋อม..เสียงจ้วงรับช่วงแจว
เบาแผ่ว..อ้อยอิ่งอยู่เบื้องหลัง
เมื่อสองมือค่อยค่อยพาย..ด้วยกำลัง
ทุกจ้วงจ้ำค่อยค่อยหยั่งอย่างตั้งใจ
๏ มืดสนิทในคืนนี้...
ท่ามนทีสายเล็กเล็ก..พาเรื่อยไหล
กับวาบแวม..แสงเพียงตะเกียงไฟ
ส่งวาบไหว..ระริกริ้วบนผิวน้ำ
๏ สัมผัสกับสายลมอ่อนอ่อน...
ช่วยพัดผ่อนความรู้สึกได้ดื่มด่ำ
ไหลล่อง-ท่องปล่อย-ลอยลำ
พร้อมหัวใจไหวร่ำกับคำนึง
๏ เสียงระรัวของหัวใจ...
เต้นไหวไปด้วยฤทธิ์ความคิดถึง
ท่ามความเงียบรอบตัวที่เหลือจึง-
ราวอื้ออึงกึกก้องทั่วท้องน้ำ
๏ "ล่องลอยเอ๋ย..จากพิมานเมือง"
ปล่อยนองเนืองเพลงรักขึ้นหวานร่ำ
เพลงที่ใครเคยล้อต่อลำนำ
รู้ไหม..