ปล่อยให้เหล่าขุนพลผจญศึก คิดคิดนึกสังเวชงานการศึกษา ขาดเสบียงกำลังพลจนปัญญา จะหันหน้าแลบ้างหนอก็ไม่มี ค่อยล้มหายตายจากทีละส่วน ขุนพลป่วนยุบทัพทิ้งหลบหนี ปล่อยค่ายร้างห่างไกลไม่ไยดี ทิ้งไพร่ฟ้าดรุณีเพื่อลี้ตน ขาดแคลนทั้งกำลังพลกำลังทรัพย์ ระดมทุนก็หายลับกลับล่องหน แม่ทัพสะดวกสบายแค่กายตน ส่วนขุนพลจะลำบากยากไม่แคลน เป็นแม่ทัพมีรองฯกองพะเนิน งบการเงินมากมายหลายสิบแสน น่าจะท่องทั่วไปในเขตแดน เยี่ยมเยือนแทนรอรายงานการสงคราม