แสงดาวพราวระยิบลิบขอบฟ้า สู่สายตาเวิ้งว้างบนทางฝัน แม้หนทางยาวไกลไม่สำคัญ สายสัมพันธ์กลมเกลียวเกี่ยวสองใจ เธอกับฉันห่างกันข้ามขุนเขา ความเป็นเรามิเหินห่างจางไปไหน ผ่านลมฝนต้นหนาวไม้ผลัดใบ อยู่ถิ่นแคว้นแดนใดใจผูกพันธ์ จากขุนเขาสู่ทะเลช่วยเห่กล่อม ทรายโอบล้อมทอประกายเหมือนในฝัน การรอคอยสู่จุดหมายใจตรงกัน วันสำคัญเข้าสู่ประตูวิวาห์ สิบแปดปีการรอเพียงพอแล้ว ระฆังแก้วก้องกังวานหวานทั่วหล้า สู่อ้อมกอดจอมขวัญตามสัญญา คืนนิทราราตรีนี้มีเพียงเรา
1686
5
0
หน้าส่วนตัว
