หน้าส่วนตัว
วิชชุมาลาฉันท์๘
ยืนมองต้องเก้อ เพื่อนเกลออยู่ไหน
โศกเศร้าเสียใจ เพื่อนไยไม่มา
นั่งครวญคร่ำเครียด นึกเกลียดเพื่อนบ้า
เพื่อนหายหน้าตา ไปไหนไกลเรา
เฝ้าตรึกนึกคิด ให้ผิดใจแท้
เพื่อนมาเปลี่ยนแปร ปล่อยให้เราเหงา
ในยามหมองหม่น ทุกข์ทนไม่เบา
ปล่อยให้ต้องเศร้า เพื่อนช่างแสนดี
น่าน้อยใจนัก เพื่อนรักห่างหาย
ฉันนั่งร้องไห้ เขาดันถอยหนี
ไม่มีใครสน
2160
7
0
