@ นกเอยเจ้านกไพร
จากบ้านไร่จากรวงรัง
ไออุ่นอกแม่ยัง
ฝังกายอยู่มิรู้คลาย
@ ไออุ่นจากอกแม่
อบอุ่นแท้แม้เดียวดาย
ดุจแสงสุรีย์ฉาย
ไล่หมอกหนาวคราวเหมันต์
@ นกเอยเจ้าโบยบิน
ไม่ยลยินเสียงรำพัน
เพื่อนพ้องผู้โศกศัลย์
พลันจากทุ่งมุ่งหนใด
@ เหินหาวกลางเวหา
ไม่รู้ว่าใกล้หรือไกล
เห็นเพียงแสงรำไร
ไยความหวังยังเรืองรอง
@ นกเอยเจ้านกป่า
จากบ้านนาคราหม่นหมอง
ปลายฟ้าฉาบสีทอง
ผ่องอำไพไกลลิบตา
@ คือแสงแห่งความหวัง
ปลุกพลังแห่งชีวา
คือแสงแห่งศรัทธา
พาสร่างโศกโลกเรืองไร
@ นกเอยเจ้านกน้อย
ยังอ่อนด้อยต่อโลกใหญ่
เคยอยู่แต่พงไพร
ไร้เดียงสาน่าเอ็นดู
@ ร้อนหนาวโหมกระหน่ำ
พายุซ้ำฝนพรั่งพรู
สิ้นแรงสิ้นเสียงกู่
ลู่ถลาร่วงลงดิน
@ นกน้อยน่าสงสาร
ใครเรียกขานไม่ยลยิน
หายใจระรวยริน
สิ้นความหวังหลั่งน้ำตา
@ เฮือกหนึ่งใต้สำนึก
ให้รำลึกถึงมารดา
สิ้นหวังแล้วแม่จ๋า
ไว้ชาติหน้าค่อยพบกัน.
2 กันยายน 2548 10:09 น. - comment id 510847
สงสารนกตัวนั้นจัง กว่าจะรู้ ..

2 กันยายน 2548 10:48 น. - comment id 510864
นกเอยเจ้านกเดี่ยว อ้าวว้างเปลี่ยวระทมใจ บินว่อนร่อนหนไหน ก็ร้างไร้คู่บินเคียง...อิอิ..โปรโมทตัวเองอีกหละนกเดี่ยว... ***แวะมาอ่าน ผ่านมาแจมนะครับผม

2 กันยายน 2548 15:25 น. - comment id 510995
คงจะดีไม่น้อย ถ้าเราจะรู้ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไร..

2 กันยายน 2548 17:28 น. - comment id 511037
เจ้านกไพรบินไปสู่ความฝัน เป็นความหวังใฝ่หาแสงทองส่องชีวิต โดยใช้จิตวิญญาณแห่งตนค้นพินิจ ลืมคิดไปว่าโลกนี้มีแต่อันตรายรอบด้าน เหมือนกันคนที่มุ่งสู่ฝันแต่ อุปสรรคมากล้นอาจต้องค้นหาตลอดชีวิต

3 กันยายน 2548 17:48 น. - comment id 511338
นกยังปีกไม่หัก ยังมีแรงบิน อยู่ทีว่าจะบินหรือไม่ยอมบิน
