กราบขมา วงศา คนานพ
ตัวเรา มิอาจลบ ปราถนา
เสมือนหนึ่ง ทรยศ สาแหรกรา
ด้วยเหตุว่า เราหมายชาย มากอดนอน
เป็นชาย แล้วพลาดพลั้ง มิตั้งใจ
กลับตัว มิเคยได้ ให้ทอดทอน
ยิ่งเราหนี ยิ่งราวี มิขาดรอน
ที่หมายปอง หญิงแต่ก่อน นั้นลวงตา