ระยิบ....ระยับตา....
แข่งดารา...ฤๅ...ไฉน
วิบ..วับ...วะวาบไหว
ริบ...ริบ...หรี่...ราตรีงาม
ลอยล่อง....ละอองดาว
แสงพร่างพราว....ดูวาววาม
ตะเกียงแห่ง....วนาราม
ถึงสุดงาม...เพียง....หิ่งห้อย
ระยิบ...ยังแพ้...ดาว
งามพร่างพราว...แพ้...ดาวลอย
บินวน...ยังต่ำต้อย
สุดเอื้อมสอย...ถึงดาว...เดือน
รุ่งแจ้งแสงตะวัน
ชีพก็พลัน....ดับ...ลับ...เลือน
ร่วงหล่น...ลงกลาดเกลื่อน
ใต้ร่มพฤกษ์....ในพนา
เจ้างาม...ชั่วข้ามคืน
มิอาจ...ฟื้น.....กลับคืนมา
เจ้างาม...แต่ดงป่า
อย่าหาญกล้า...ในดงเมือง
4 มีนาคม 2550 21:36 น. - comment id 665756
ดีมากครับเก่งเนอะ ตัวแค่เนี้ย

4 มีนาคม 2550 21:43 น. - comment id 665762

5 มีนาคม 2550 06:49 น. - comment id 665810
เก่งจริงนะครับ

5 มีนาคม 2550 13:08 น. - comment id 665909
แม้เป็นเพียงหิ่งห้อย ตัวน้อยน้อยแสนบอบบาง แสงน้อยจะนำทาง ให้ใจจางลาความเศร้า

7 มีนาคม 2550 11:32 น. - comment id 666926
หิ่งห้อยคอยมาประดับฟ้า ถึงเวลาเย็นมาก็มองเห็น ทำให้ท้องฟ้าสวยเมือ่ยามเย็น อย่างเสกเช่น
เราเฝ้าคิดถึง
สู้และอดทนนะครับ

8 มีนาคม 2550 14:23 น. - comment id 667679
เก่งมากครับ ผมเป็นกำลังใจให้เสมอ

22 มีนาคม 2550 22:10 น. - comment id 675121
ขอบคุนค่ะ....กันเกรา คุนเอก แค่แวะมาอ่านสักครั้งก้อดีใจนะคะ
