อ่านจดหมายใจสั่นหวั่นดวงจิต
ไม่คาดคิดขวัญตามาเป็นอื่น
คำสัญญาแต่หลังไม่ยั่งยืน
ใจสะอื้นฝืนทน...ฉันคนแพ้
พับจดหมายใส่ซองอย่างหมองเศร้า
ภาพเก่าเก่าสะท้อนซ่อนรอยแผล
ลามหัวใจผุกร่อนจนอ่อนแอ
ฉันเพียงแค่ธุลีที่เธอเมิน
เนื้อจดหมายใจความล้วนหยามหมิ่น
...ดาวกับดินดูต่างราวห่างเหิน
เราทั้งสองผูกพันโดยบังเอิญ
มิอาจเดินร่วมทางเคียงข้างกัน...
ปล่อยจดหมายลงพื้นอย่างขื่นขม
คงสาสมความผิดที่คิดฝัน
เป็นกระต่ายหมายปองครองคู่จันทร์
จึงนับวันยิ่งห่างยิ่งร้างลา
หยิบจดหมายกำไว้ในมือแน่น
ใจสุดแสนโศกตรมสมน้ำหน้า
เราต่างใช้ลายมือสื่อวาจา
จึงยากกว่าสื่อถึงซึ่งความใน
ฉีกจดหมายโยนทิ้งยิ่งรันทด
ฉันรับบทคนหมองนั่งร้องไห้
อิ่มน้ำตาอาภัพ...ประทับใจ
ที่ ดินได้อกหักเพราะรัก ดาว
26 ตุลาคม 2546 13:55 น. - comment id 176347
ก็ซึ่งดีคะ ชอบมาก

26 ตุลาคม 2546 14:55 น. - comment id 176357
ซองพร้อมตรา แสตมป์ติด คิดห้าบาท เธอประกาศ เลิกทาง ห่างหันหนี เราพบกัน เป็นฝันร้าย ร้าวชีวี เศร้าฤดี พี่คนจน ทนซ้ำทรวง

26 ตุลาคม 2546 21:11 น. - comment id 176455
โอ้..อ่านแล้วอินดีจัง เศร้าอ่ะค่ะ แง้ ๆ อยากร้องไห้ (แบบว่าอินสุด ๆ) ชอบค่ะ แต่งได้ดีมากเลย :)

26 ตุลาคม 2546 21:17 น. - comment id 176457
รับจดหมายจากไปรษณีย์ เป็นจดหมายของคนดีที่ส่งหา แต่เนื้อในจดหมายข้อความว่า เราขาดกันนั้นหนาเหมือนใจ เก็บจดหมายนั้นไว้ด้วยใจซ้ำ เธอคนทำฉันจนเจ็บหนาวเหน็บให้ แต่ก็ยังแสนจะยินดีที่หัวใจ ที่เธอยังบอกลาฉันไกลไม่เหมือนเดิม ***กลอนคุณไพเราะมากเลยค่ะ อ่านแล้วอินเหมือนคุณตามฝันเลยค่ะ แต่ก็เป็นแค่กลอนอยู่ดีจริงไหมค่ะ***

26 ตุลาคม 2546 21:28 น. - comment id 176465
เยี่ยมครับ พลอยเศร้าไปด้วย.
