ลำแสงแรก สาดส่อง ดั่งทองทาประหนึ่งว่า เวหา พลิกเปลี่ยนสีพสุธา ทั้งพฤกษา แล นทียากจะมี ถ้อยวจี ที่เปรียบเปรยพร่ำคร่ำครวญ ให้จิต คิดวิตกอยากหยิบยก คำแถลง ให้เฉลยจริงๆแล้ว ยังฝันใฝ่ ในทรามเชยแต่ไม่กล้า จะเอื้อนเอ่ย มันออกไปจึงพาลลม พาลฟ้า ผ่านนทีจากลำคลอง แห่งนี้ ที่รินไหลแสงเรืองรอง ของเช้าแรก ที่ส่องไปหวังเพียงให้ เธอได้ รับรู้มัน...
2654
0
1
หน้าส่วนตัว
