(น้ำตาลหวาน)
ใครจะคิดว่าฉัน
เป็นคนพันธุ์ชอบกัดทั่ว
จิกได้แม้แม่ตัว
ฉันเปล่ามั่วแค่ชอบลืม
แม่ฉันรักน้องพี่
เพราะเขาดีและเคร่งขรึม
ส่วนฉันหรือไม่ปลื้ม
ก็ชอบลืมยอกย้อน
เป็นลูกสาวหัวดื้อ
แม่สุดยื้อขาดออดอ้อน
ให้ทำไรเดี๋ยวก่อน
สักค่อนวันฉันทำให้
แม่บอกซ้ายฉันขวา
ก็ฉันว่าถูกและใช่
แต่ไหงฉันผิดไป
แม่ถือไม้ไล่หวดตี
แม่ไม่เคยตามทัน
ฉันนั้นมันวิ่งเร็วจี๋
ได้ยินเสียงอึงมี๊
ตามทันนี้เสร็จแม่แน่
เรื่องราวลูกสาวนี้
แม่น้องพี่รู้ธาตุแท้
ดื้อดึงไม่ผันแปร
ยังเด็กแต่คิดไม่เป็น
โตเป็นสาวคราวรุ่น
เริ่มหอมกรุ่นรันจวลเห็น
ดื้อครั้งใหญ่ยากเย็น
นั้นเป็นเช่นอนาคต
แม่จ๋าลูกนั้นดื้อ
การเร