อัษ สายน้ำไหล
วันหนึ่งเมฆฝนก็ผ่านฟ้ามายังฉัน
หยดหยาดเม็ดเย็นเย็นคอยคอยร่วง
เสมือนลวงน้ำตาให้ไหลลงอาบแก้ม
ความสะอื้นร้องดังลั่นแข่งฟ้าฝน
ภาพสาวเจ้าหลายร้อยยิ้มเสนหา
เริ่มวนเวียนมาถามหาอดีตแสนสุข
คู่เราต่างสนุกพาตนค้นหาความหมาย
ต่างยิ้มสยายมองดูคู่สายตากัน
หนึ่งคู่นั้นสายตาเรามองเข้าไป
หนึ่งคู่นั้นสายตาเธอมองเข้ามา
นั้นคือภาพฝันวันอดีตที่ชื่นชม
วันนี้เรากลับขมขื่นใจหมดสิ้นรัก
สายฝนยังพรูล่วงลงมาเป็นสาย
ฝ่ายน้ำตาฉันยังไหลลงเป็นสายเศร้า
ความเศร้าเจ้าเอยจงลบเลื่อยไปสายฝน
จงเหลือไปไว้แต่ใจบริสุทธิ์เหมือนฝน
ที่หล่นร่วงเหลือไว้แต่ความชื่นฉ่ำ
เป็นความเลศล้ำยามฝนมาฟ้ายามนี้