...ฝนพรำพรำ เอ่ยคำ ว่าคิดถึง ฟ้าคะนึง จึงคะนอง ร้องเรียกหา เมฆคะครึ้ม ก็ซึมพอ คลอน้ำตา วิชชุผ่า ฟ้าแล่บ ก็แปลบใจ ...ไม่เคยหนาว ก็หนาวลึก ถึงกระดูก คนพันผูก แนบข้าง ก็ร้างหาย เคยปลอบขวัญ เจ้ากลัวฟ้า น่าเห็นใจ ยามนี้มี แค่คนไกล กับใจชา ...เสียงสะท้อน ในสายฝน คนคิดถึง แว่วแต่คำ รำพึง เสน่หา ไหล่สะท้าน ฝนซัดใส่ ไร้เมตตา ซ้ำลงมา เถอะฟ้า ให้สาใจ...
1297
5
0
หน้าส่วนตัว
