สุนิพนธ์
รักนิรันดร์
ดาวที่เคลื่อนเดือนคล้อยลอยจากฟ้า
ยังย้อนมาเรืองรองส่องแสงใส
ดวงฤดีพี่ลับดับสิ้นใจ
ทิ้งเยื่อใยให้หวนครวญคำนึง
หริ่งเรไรร่ำร้องทำนองเศร้า
ช่างเงียบเหงาเปล่าจิตชวนคิดถึง
อดีตรักสลักใจให้ตราตรึง
เฝ้ารำพึงซึ้งค่าน้ำตานอง
ลมรำเพยเชยพัดสะบัดพลิ้ว
แลละลิ่วหวิวว้างช่างเศร้าหมอง
เป็นหนุ่มหม้ายชายหม่นคนลำพอง
เพียงพร่ำร้องเพรียกหาเพราะอาลัย
มิวาดหวังตั้งตาคอยท่าอยู่
เกินจะกู่คืนกลับนับสมัย
เหลือเพียงซากฝากห้วงดวงหทัย
ช่วยนำชัยชาติหน้ามาพบกัน
กุศลสวดกรวดน้ำบำเพ็ญจิต
แผ่อุทิศส่งไปได้ดังฝัน
พนมมือสื่อนำคนสำคัญ
รินน้ำขันมั่นคงรักยงยืน
ดาวยังเคลื่อนเดือนคล้อยลอยเช่น