นางสาวใบไม้
ความรัก...เจ้าเอย
อยู่หนใดช่วยเฉลยให้รู้บ้าง
กลางสายหมอกเมฆฝันอันเลือนลาง
หรือระหว่างเวิงฟ้ากว้างในทางจร
บนทางเดินว่างเปล่าเจ้าอยู่ไหน
ได้ยินไหมลมหายใจใครทอดถอน
กลางคืนวันเหน็บหนาวจนร้าวรอน
หรือสิ้นแล้วเคยอาวรณ์เหมือนก่อนกาล
เจ้ามาจากพรากไปไม่คืนกลับ
มาลาลับสิ้นรักสมัครสมาน
รักเจ้าเอยจากไปให้ทรมาน
ต้องร้าวรานเพราะรักไม่กลับคืน
อยู่แห่งไหนหนอรัก...สลักจิต
รำลึกไหมสักนิดเคยชิดชื่น
ปล่อยคนรอชอกช้ำทนกล้ำกลืน
มาผันแปรเป็นอื่นให้ขื่นใจ
เสียงหัวใจพร่ำเพรียกร่ำเรียกหา
โอ้รักเอยลับลาน้ำตาไหล
ต่อแต่นี้นับวันห่างเลือนร้างไกล
รักจะอยู่หนใด...ไม่รู้เลย
1940
18
0
หน้าส่วนตัว
