ป๋อง สหายปุถุชน
ยามเช้าลุกจากเตียงหาเขียงมา
มือหยิบห่อใบกัญชามาซอยหั่น
ใบมีดคมค่อยขยับงับลงพลัน
ใบแห้งนั้นค่อยหั่นควั้นเป็นลำ
กระท่อมจากในไร่ที่ปลายสวน
ควันอบอวนลอยโขมงริมขะหนำ
ภาพความงามยามสายให้จดจำ
ยินเสียงขำพูดงึมงำบ่นไปมา
มองออกไปที่ท้ายสวนริมกระท่อม
ใบเขียวย่อมให้ชะอุ่มคุมแน่นหนา
ใบห้าแฉกแตกกิ่งก้านตระการตา
ดูแน่นหนาเขียวสะพรั่งดั่งแดนดง
มองเข้าไปในกระท่อมเห็นชายหนุ่ม
มือเกาะกุมบ้องไม้ไผ่ไม่วางลง
สูตรกลิ่นควันลอยอบอวนชวนให้หลง
แคว้นแดนดงพงป่าพนาไพร
ครั้นยามสายแดดอุ่นไอในไพรกว้าง
ไม่อ้างว้างเสียงนกกาพาหลงไหล
เสียง
31588
6
0
หน้าส่วนตัว
