พุดพัดชา
http://www.thaipoem.com/web/songshow.php?id=6993
ม่านฝนหล่นบ่าพร่าม่านฝัน
เบื่อผูกพันเบื่อฝันค้างแรมร้างไหว
เบื่อฝันพลัดหล่นหายสายธารใจ..
เบื่อเงาใจในโลกฝันมันไม่จริง...
อยู่ลำพังกับดายเดียวกับเปลี่ยวร้าง
ฝังฝากร่างกับธรรมชาติเงียบงามนิ่ง
ไม่อยากรู้ไม่อยากเห็นโลกเสแสร้งลืมทุกสิ่ง
อยากหยุดนิ่งวิ่งหนีห่างนิยามเมือง..
เบื่อหน้ากากกระชากใจไม่รัดร้อย
เบื่อคนร้อยคนพันมากมายเรื่อง
เบื่อความฝันอันวกวนแสนเปล่าเปลือง..
เบื่อสังคมเมืองเรื่องมากลากตามไป..
ขออยู่เดียวเปลี่ยวเหงาในโลกร้าง
แม้นอ้างว้างไร้แสงสีก็ทนไหว
ไม่รุงรังหวังวาดสิ่งใดใด
มีเพลงไพรมีเพลงฝันมอบวันดี
ฟังเสียงฝนเ