คืนแรมสามค่ำหน้าร้อน
นึกภาพเก่ามากี่ครั้งยังรู้ว่า
ที่ติดตาติดใจไม่ลืมหลง
เพราะติดอยู่ที่ในใจลืมไม่ลง
ภาพยังคงพิมพ์ประทับกับดวงใจ
เห็นแต่ภาพดวงหน้า ตราตรึงจิต
ปานจะปลิดรอนอารมณ์เกินข่มไหว
ฝังใจไว้ลึกสุดห้วงของทรวงใน
ฝังเอาไว้ในอาวรณ์อ้อนอารมณ์
ขมขื่นนักรักพาใจให้ขมขื่น
ไม่เคยรื่นรมย์อะไรเมื่อใจขม
ชืดจางร้างไร้ใครชื่นชม
ร้างระทม เท่าไหร่ไม่เลิกรา
คิดถึงมากจากทั้งใจ ไม่สิ้นสุด
ไม่เคยหยุดความคิดถึงคนึงหา
ห่างแสนห่างทางก็ไกลไปสุดตา
สุดจะพาสองหัวใจไปใกล้กัน
อยากใกล้เพียงยินเสียงใจเต้นในทรวง
คงเหมือนล่วงลุถึงซึ่งสวรรค์
แต่หากเธอแล้งน้ำใจไม่แ