๏ฟ้ามีฝนหล่นร่วงเป็นยวงใหญ่ เป็นดวงใจของฟ้านภากว้าง พรมความเย็นเห็นเกร็ดเม็ดฝนบาง อีกมีบ้างเม็ดใหญ่ได้ต้องดิน ให้สิ่งสรรพรับรสซดน้ำฟ้า เกร็ดน้ำตาของเมฆเสกไอกลิ่น ลิ้มละมุนอุ่นฟ้ามารวยริน ละมุนลิ้นละมุนใจในน้ำฟ้า โสตสำเนียงเสียงฟ้ามาประสาน คอยขับขานเพลงเพราะเสนาะหล้า เปาะเปาะแปะแซะแซะแซะซาซา เสียงซู่ซ่าซู่ซู่กู่ก้องดัง ฟ้าบรรเลงเพลงเสียงสำนียงฝน บันดาลดลน้ำฟ้ามาไหลหลั่ง สรรพสิ่งทิ้งทุกอย่างย่างมาฟัง มนต์แตรสังข์จากฟ้าสุราลัย