สุขสุขทุกข์ทุกข์
เอมอารมณ์สมสวาทประหลาดจิต
ครู่ยังคิดครุ่นกระสันให้หวั่นไหว
สิ้นราคะสิ้นอารมณ์เมื่อสมใจ
เอ๊ะ!อะไร...เป็นกลเริ่มเจิมกมล
.
.
.
.
.
ก้มดูคราบคาวบาปซึมซาบเหตุ
เกิดอารมณ์ทุเรศไร้เหตุผล
ทั้งสังเวชวาสนา...นิจจาคน
หลงในห้วงวังวน...ชนชาวดิน
เพราะเชื้อเถาเหล่าวงศ์เป็นพงศ์พรรค
ธรรมชาติจึงมีรัก...แรงถวิล
มีราคะคอยลวงหลอกเราชาวดิน
ให้ไม่สิ้นสายพันธุ์...กำนัลใจ
กลับมาคิด...เราผิดทาง....ระหว่างเริ่ม
หลงต่อเติมราคะ...โมหะได้
เพราะไม่รู้เท่าทัน...การณ์ภายใน
การภายนอกจึงเพี้ยนไพล่...ไม่ตรงทาง
ในภาวะหลงผิด..จิตวิตก
วิจารยกใจวิปริตผิดแบบอย่าง