สายฝนหล่นร่วงรางระโรยลิ่ว สายลมปลิวทิวยอดต้นไม้ใหญ่ เพียงยอดหญ้าท้าลมฤาสมใจ จะได้ทานทัดแรงแข่งแรงลม ลมยิ่งพัดโหมแรงให้แรงคลื่น สายลมกลืนคลื่นหายมิได้สม ดั่งความรักจากไกลมิได้ชม ไม่สุขสมอารมณ์สมอุรา เมื่อยามรักจากไกลให้ขมขื่น น้ำตารื้นรื่นเคล้านัยน์ตาพร่า แม้ว่าเธอจากกันไปไกลตา ยังโหยหาห่วงให้อาลัยเธอ นับจากนี้จวบจวนจับวันไหน ที่ในใจยังมีเธอเสมอ จะนับวันรอคืนไว้พบเจอ รอพบเธออีกครา "ลดาดาว"
1373
0
0
หน้าส่วนตัว
