ภูวดินทร์
เฮ้อ..!
ทอดหายใจเข้าออกบอกว่าท้อ
โอ้รักหนอขอรักสักเพียงหน
อยากมีรักจากใครเพียงสักคน
คุยกันจนคิดว่าจะเข้าใจ
เป็นอะไรไปหนอรักที่หวัง
เซโรงังยังงงด้วยสงสัย
คิดแล้วปวดรวดร้าวกระดองใจ
เป็นอะไรถึงได้เซ็งทั้งวัน
สองสามวันผันผ่านงานไม่เดิน
เซ็งเหลือเกินความรักและความฝัน
นั่งมองคอมพ์เว็บไทยโฟมจ้องทั้งวัน
ความท้อนั่นเข้ามาแทรกแหวกใจเอา
เซ็งเซ็งเซ็งตัวเองอยากมีรัก
ผูกสมัครรักจริงใจไปกับเขา
หวังแต่แรกรักนี้คงไม่เศร้า
คงไม่เหงาเปล่าเปลี่ยวเชียวหัวใจ
แต่ไหนได้ใจเธอไม่คิดงั้น
ได้แปรผันพลันคิดจิตเฉไฉ
ไม่อยากอยู่จึงแสร้งแกล้งห่างไกล
บอกมาได้ให้ฉันนั้นตามตรง.
เซ็ง...!
ภู
1839
11
0
หน้าส่วนตัว
