นางฟ้าซาตาน
ครั้งหนึ่งฉันเคยสูญเสียความมั่นใจ
หวาดกลัวหวั่นไหวไม่กล้าให้ใครเข้าใกล้หัวใจฉัน
เพราะโดนใครบางคนโยนความรักไปและทิ้งฉันไว้เพียงลำพัง
เดินจากไปในความเงียบงัน..ไม่เคยบอกกันว่าฉันผิดอะไร
เฝ้าตอกย้ำกับตัวเองตลอดเวลา
เป็นเพราะฉันไม่ดีพอจึงไม่อาจรักษาความรักไว้ได้
นั่งพูดคุยกับความเหงา..รอใครคนหนึ่งท่ามกลางผู้คนมากมาย
มาเติมเต็มความหมาย..ลดช่องว่างของความเดียวดายให้แคบลง
จนเมื่อเราได้มาเจอกัน
ในคราแรกนั้น..เธอ..ไม่ใช่คนในฝันที่ฉันไหลหลง
เมื่อใช้หัวใจสัมผัส..ความอิ่มเอมในรักคืนคง
และสุดท้ายสองเส้นขนานบรรจบเป็นเส้นตรงเดียวกัน
คงไม่มีอะไรดีไปกว่า..การยอมรับในทุกด้านที่มี
เธอรักใ
1163
33
0
หน้าส่วนตัว
