นันธินียม
ขอฝากกลอน...อ้อนรัก...สลักไว้
ขอฝากใจ...อ่อนไหว...ให้เข้มแข็ง
ขอฝากรัก...อ่อนโยน...ให้มีแรง
ขอฝากแต่ง...บทกลอน...ที่อ่อนเยาว์
จากแดนดิน...ถิ่นไกล...ในราบสูง
จนชักจูง...หางาน...ทิ้งฐานเก่า
จากแม่โชง...หลงมา...นัยน์ตาเรา
สุดจะเหงา...เศร้าแสน...ในแดนกรุง
อันความรู้...มีอยู่...ดูน้อยนัก
อันความรัก...วันวาน...ผ่านเรื่องยุ่ง
อันความดี...มีให้...ใจพยุง
กลอนจึงคลุ้ง...คลุกเคล้า...เศร้าดีใจ
เพราะใจชอบ...กวี...เป็นชีวิต
เลยลิขิต...ขีดเขียน...ใช่เรียนไหน
ถ้าไม่เพราะ...เสนาะพริ้ง...แต่จริงใจ
ก็ต้องขอ...อภัย...ใจทุกดวง
เป็นน้องใหม่...Thaipoem...เติมเต็มรัก
อยากรู้จัก...เพื่อนกลอน...วอนใจหว