กี่ครั้งคราวก้าวล้มจมน้ำครำ กี่รอยช้ำฝากผิวริ้วกายนี้ กี่คำหยามเหยียดซ้ำย้ำฤดี กี่รอยแผลที่มีจากรายทาง ครั้งที่ล้มตรมร้าวคราวพบทุกข์ ครั้งที่ลุกขึ้นสู้กู้เรือนร่าง ครั้งที่ผ่านพลบค่ำย่ำเลือนลาง ครั้งที่วางอุปสรรคเพื่อพักกาย คือใจก่อไม่ท้อแท้แก่ชะตา จึงไม่ราความเพียรเรียนความหมาย จัดชีวิตตามสิทธิ์สู้ไม่รู้วาย หมดความยากสู่ง่ายด้วยใจจริง กลับมาบอกน้องๆของพี่ดอกแก้วทุกๆคนว่า.. ชีวิตไม่ได้ง่ายเหมือนจัดวาง แต่ไม่ยากที่จะจัดการ