หากต้องอยู่อย่างไร้ ตัวตน อยู่กับความสับสน หม่นเศร้า อยู่กับรักมืดมน ว่างเปล่า กับทุกข์ถมรุมเร้า สุดท้อทรมาน หากแม้นงอยู่อย่างสิ้น ดวงฤทัย มีแค่ลมหายใจ เท่านั้น หน้าที่แค่เต้นไหว ในอก ชีวิตคงจะสั้น ยากแท้ยืนยาว หากอยู่กับความปวดร้าว เงียบเหงา ไร้ซึ่งใครบรรเทา ลบล้าง เพียงโดดเดี่ยวกับเงา รันทด โศกสลดทนเคว้งคว้าง ดั่งผู้ปราชัย หากอยู่อย่างไขว่คว้า เพ้อฝัน หวังว่าจะสุขสันต์ เพริศแพ
1187
4
0
หน้าส่วนตัว
