หยาดฝนเยือนเย็นเยือกยามย่ำเยือน ใจยังเตือนห่วงหาใจจะหาย เย็นหยาดฝนหล่นกระทบต้องผิวกาย หยาดน้ำพรายไหลร่วงหล่นลงผืนดิน ล้านเม็ดฝนหล่นกระทบต้องดวงจิต คือนิมิตหมายมั่นรักตราบสิ้น แม้กายาห่างหายวายชีวิน ฝนหลั่นรินคือรักที่โปรยปราย ฝนก็ฝากฝากเม็ดฝนให้ชนชื่น ให้อาบดื่มนาวาเทวาร่าย เป็นเสี่ยวหนึ่งดวงจิตมิวางวาย ยังมั่นหมายให้ระลึกยามฝนพรำ แม้ห่างกันจนจันทร์จนใจช่วย ฝนเม็ดสวยก็ยังคอยนำคำย้ำ คำที่บอกจากใจสื่อถึงกัน คำรำพันวสันต์โปรยก็ปรีย์เปรม
1828
13
0
หน้าส่วนตัว
