ก่องกิก
ที่กระท่อมคนจนบนเชิงเขา
มีเพียงเจ้าพี่เฝ้ามองบนท้องฟ้า
คิดถึงจังคนสวยธนนิดา
หรือเรียกว่าน้องมุกนิลวรรณ
หยิบกระดาษที่ลูกเหลือจากการเรียน
เอามาเขียนจดหมายตามใจฝัน
อยากถามเจ้าจริงจริงนะแจ่มจันทร์
ว่าเจ้านั้นมีใครจองน้องหรือยัง
ไม่เห็นหน้าหลายวันนั้นคิดถึง
เฝ้ารำพึงคิดถึงอยู่เพียงรำพัง
เขียนจดหมายถึงมุกเพราะพี่หวัง
ให้น้องนางนั้นอ่านผ่านหัวใจ
สื่อจดหมายสมัยนี้ใครเขาเขียน
เพราะเกษียรหมดอายุล้าสมัย
เพราะเดี๋ยวนี้เขามีเมล์ที่ออนไลน์
ทันสมัยไวกว่าน่าจะเป็น
คำลงท้ายด้วยความรักและคิดถึง
เสร็จแล้วจึงพับใส่ซองสีบานเย็น
ส่งให้น้องถึงแล้วก็คงจะเห็น
ใช่พ