๏ เมื่อลมหนาวพัดมาอีกคราแล้ว
ไยพี่แก้วห่างหายพร้อมปลายฝน
หนาวฤดีที่รักจักทุกข์ทน
เกินจะพ้นลมหนาวร้าวจาบัลย์
๏ ยามหนาวลมห่มเนื้อยังเจืออุ่น
กลิ่นยังกรุ่นละมุนละไมในความฝัน
อันหนาวรักปักใจวิไลวรรณ
ความหนาวนั้นมิจางหากร้างลา
๏ โอ้ลมหนาวพัดแผ่วเบาให้เศร้าจิต
ด้วยแรงฤทธิ์คิดถึงคะนึงหา
หนาวลมฝนร้กเอ่อล้นคณนา
เมื่อพี่ยาลับลาน้ำตานอง
๏ อันว่ามนต์จันทรายังตราจิต
คอยย้ำคิดให้เราเฝ้าหม่นหมอง
พรหมลิขิตขีดเส้นตามครรลอง
รักเราสองเหลือเพียงซากยากจะลืม๚ะ๛
เพลงปรารถนา