หยาดเพชร...มณีพลอย
สายลมเจ้าพัดผ่านสะท้านจิต
ให้หวนคืดคำนึงถึงรักฉัน
กาลเวลานำพาเราพบกัน
พาเธอนั้นมาร่วมเรียงเคียงชีวา
วันเวลาผ่านไปไม่หวนย้อน
คิดโหยอ่อนสะท้อนทรวงหนักหนา
เฝ้าคร่ำครวญด้วยรักหนักอุรา
อีกไม่นานคงถึงเวลาจากกัน
จะขอใช้เวลาที่เหลืออยู่
อยู่เคียงคู่รวมใจเติมไฟฝัน
จับมือกันข้ามผ่านคืนและวัน
ความทรงจำมีเพียงฉันและเธอ
เพียงวันนี้มีเราเคล้าเคียงข้าง
รักไม่จางร้างห่างรักเสมอ
ทุกเวลานาทีมีแค่เธอ
อุปสรรคต้องพบเจอไม่หวั่นใจ
แม้ดินฟ้าสลายมลายสิ้น
ทั้งดวงจินต์จะรักเธอไม่ไปไหน
แม้รักเราต้องห่างร้างลาไกล
อย่าหวั่นไปใจฉันจะมั่นคง
2504
1
0
หน้าส่วนตัว
