ketana
แม้นอนงค์นางไหนข้างกายข้า
เคียงนิททราเปรียบเจ้านี้มิมีเหมือน
หมื่นทิวาพันราตรีมิลืมเลือน
ดุจดวงเดือนสุกสกาวกว่าดาวใด
ตราบสิ้นกาลนานนมสุดขมขื่น
มิหวนคืนเคหาเคยอาศัย
รักโรยลาเริ่มลดเพราะหมดใจ
จึงหนีไกลกันแล้วไม่แคล้วตรม
ซากหทัยเหลือเดนลำเค็ญนัก
ด้วยความรักสิ้นสุดหยุดสุขสม
สิ่งสวยงามเคยสดชื่นรื่นอารมณ์
ไม่ชวนชมเสียแล้วเพราะแก้วตา
หมื่นล้านความรู้สึกลึกถลำ
ไม่อยากจำตราตรึงติดคิดโหยหา
ฟ้าถล่มโลกทลายวายชีวา
ปรารถนารอเจ้ามาเคล้าคลอ
ตั้งสัจจะวาจาอธิฐาน
โปรดประทานเจ้ามาข้าร้องขอ
อีกกี่ภพกี่ชาติวาดหวังรอ
ช่วยมาต่อลมหายใจให้กันที
เจ้ามิใช่ดวงใจในกายข้า
เป็นมากกว่าลมหายใจท