แก้วประเสริฐ
* เก็จแก้วแววฟ้า *
แพรวพิลาสแวววาวพราวแสงสี
ก้อนอัญมณีแห่งพรายประกายใส
วูบวาบผ่องละอองระยิบพริบไฉไล
แดงเขียวไหวขาววับระยับนัยน์ตา
ผ่านก้อนหินแพรวพรรณอันเลิศล้ำ
ปรุงแต่งย้ำเจียรนัยพรายเหลี่ยมหา
เปลี่ยนเป็นมณีสูงส่งทรงราคา
หลากมุมพาวูบวาบอาบแสงทอง
กลายเป็นเพ็ชรพลอยแก้วแพรวล้ำค่า
ขาวส่องหล้ารื่นรมย์ชมชื่นสนอง
เปรียบดังหญิงเฝ้าสงวนนวลละออง
แสนงามผ่องนงนุชสุดให้ครอง
หากหวานมธุรสพจนาพาใจชื่น
ชวนระรื่นนิยมชมทั้งผอง
งามหรือไม่หาใช่ในสิ่งปอง
ชายย่อมมองพิศมัยในกิริยา
เปรียบเก็จแก้วแห่งมณีศรีสวัสดิ์
เลิศพิพัฒน์ปมเด่นยากเน้นหา
เปรียบดั่งเพ็ชรแวววับนั