ทัดหทัย
น้ำใสใสซึ่งปริ่มริมตาเศร้า
สะท้อนเงารันทดเกินอดกลั้น
ความว้าเหว่อ้างว้างระหว่างวัน
มาตื้นตันเจิ่งตากลางราตรี
พร้อมกับทุกข์ท่วมใจในคืนท้อ
อกคนรอแปลบราวร้าวเหลือที่
คนของความคิดถึงซึ่งเคยมี
ป่านฉะนี้อยู่ไหนไม่มาเยือน
น้ำใสใสซึ่งปริ่มริมตาหม่น
เริ่มเอ่อล้นไหลนองสองแก้มเปื้อน
ตอนนี้ขวัญลอยคว้างฝันรางเลือน
รู้สึกเหมือนกำลังตายทั้งเป็น
คืออาการจากพิษความคิดถึง
จะหวังพึ่งยาใจก็ไม่เห็น
ตลอดวันตลอดคืนกลืนลำเค็ญ
คนเลือดเย็นลืมเหลียวมาเยียวยา
น้ำใสใสซึ่งปริ่มริมตาหมอง
แทนคำฟ้องว่าหัวใจร่ำไห้หา
พ้อถึงคนเคยรับซับน้ำตา
วอนเธอมาก่อนวันฉันสิ้นใจ
2534
7
0
หน้าส่วนตัว
