กฤตศิลป์ ชินบุตร
...ดื่มด่ำค่ำคืนหนาวร้าวตรึงจิต
ดื่ม...น้ำพิษเมรัยให้สุขสม
ดื่ม...น้ำตาปร่าฝืนกลืนระทม
ดื่ม...รักขมตรมซาบอาบสรรพางค์
ด่ำ...สุนทรีย์วจีร้อยถ้อยความรัก
ด่ำ...ราตรีหนาวนักอรุณสาง
ด่ำ...ดาวด้อยน้อยแสงอันแรงราง
ด่ำ...โลกร้างว่างเปล่าคืนเมามาย
ค่ำ...ชิงพลบลบฟ้านภารอง
ค่ำ...ทำนองไพรแผ่วยินแว่วหาย
ค่ำ...วิถีชีวิตคนพ้นมลาย
ค่ำ...เดียวดายตายทั้งเป็นเช่นนี้ใจ
คืน...ท้องฟ้ามืดมิดพิสดาร
คืน...ดาวดาษจักรพาลพิศุทธิ์ใส
คืน...คนหม่นทนเศร้าเคล้าเมรัย
คืน...บางใครสุขสมรมณีย์
หนาว...เนื้อเลือดเหือดลดแทบหมดร่าง
หนาว...เวิ้งว้างอาณาเขตเปรตภูตผี
หนาว...อนิยตหมดส
1291
3
0
หน้าส่วนตัว
