ละอองน้ำ
ร้องไห้ออกมาเถิดวันนี้
ความอัดอั้นที่เธอมี ที่เธอไม่เคยจะเผย
เพราะไม่คิดว่าใครสักคน จะเข้าใจเธอแม้สักหนได้เลย
วันนี้ฉันจึงไม่อาจเฉย และขอเป็นคนได้เอื้อเอ่ยมันออกมา
เหนื่อยบ้างไหมที่ต้องเป็นใครสักคน
อดทน...ทำเป็นกล้าแกร่งและเก่งกล้า
เหนื่อยบ้างไหม...ที่ต้องทำเป็นใจแข็งตลอดมา...
ทั้งๆที่ทุกคืนนอนอ่อนล้า...มีแค่น้ำตา...รินไหลบ่าท่วมใจ
คนเรามีวันเหนื่อยมีวันท้อ
ฉันรู้...เธอไม่เคยคิดจะอ่อนข้อให้กับความแพ้พ่ายไหนไหน
แค่เธอเหนื่อยมามาก...และฉันก็อยากให้พัก ก่อนเดินต่อไป
หลับตรงนี้ก่อนดีไหม หากน้ำตาจะไหล ก็ปล่อยให้เปื้อนตักฉันไว้ก็แล้วกัน