หน้าส่วนตัว
กลอนเอยเจ้าลอยลมมาหรือไร
หวานหวามหทัยเฉกเช่นเดือนเพ็ญ
เป็นเช่นลมฤดูหนาวเหน็บเย็น
หมอกม่านเร้นใยใจของคนงาม
หรือใจรักใครดลเจ้ากลอนกานท์
สิงสู่นานทำให้มิลืมรักแม้ผ่าน
กลอนดลให้หลงนวลน้องคนงาม
ยลกลอนขานขำไขไรล้วนสวรรค์
เจ้าเข้าฝันแล้วใจพลันสุขล้ำ
ดั่งจันทร์นำทางหว่างสรวนสรร
ครั้นตื่นจากรื่น ครืนใจมิอาจยั้ง
จึ่งหวงจันทร์กลัวลับอับดับลง
ฝากใจไว้ในจินตกวีนำ
ไม่อาจจำจากไปไหนใจเจ้าเอ๋ย
ลองใครเอยเคยรักแล้วต้องใจเลย
ไฉนจะทนเฉยเมอกานท์กลอนฝังใจ
1022
10
0
