เรไร
คืนข้างแรมดวงเดือนเจ้าเลือนหาย
สิ้นประกายแสงส่องให้มองเห็น
หวลคำนึงถึงจันทร์คืนวันเพ็ญ
เคยงามเด่นกระจ่างกลางนภา
ฉันเฝ้ามองท้องฟ้าดูน่าเศร้า
ไร้แม้เงาเพียงเสี้ยวคอยเหลียวหา
เมื่อใดหนอจันทร์เจ้าจะกลับมา
ดวงดารารออยู่เป็นคู่เคียง
เหมือนจากไกลกันกว่าขอบฟ้ากั้น
เกินตัวฉันกู่ร้องจนก้องเสียง
ให้อีกฝั่งสดับรับสำเนียง
ยึดมั่นเพียงสัญญาว่ารักกัน
ยังคงเดิมแน่แท้มิแปรเปลี่ยน
จะวนเวียนคืนกลับมารับขวัญ
อย่าสะอื้นเอ่ยคำพร่ำรำพัน
ว่าตัวฉันลืมสัญญาคำสาบาน
จะคืนหวลมาอยู่เป็นคู่คิด
ประโลมจิตพร้อมรักสมัครสมาน
ลบเลือนรอยเรื่องราวที่ร้าวราน
ช่วยสมานแผลใจไม่ละเลย
วอนดวงเดือนคืนฟ้าเวหา
1894
18
0
หน้าส่วนตัว
