.:+: พริ้มเพรา :+:.
จะมาห่วงอะไรกับคนที่เธอ .. เคยทิ้งขว้าง
อย่าเหลือเยื่อใยบางอย่าง .. ให้เหมือนว่ายังห่วงหา
ในเมื่อการกระทำของเธอ .. ตอกย้ำความจริงเสมอ .. ตลอดเวลา
ความจริงที่บอกฉันว่า .. ฉันก็แค่คนคั่นเวลา .. เท่านั้นเอง
กำแพงเวลาของเธอ .. ที่ขวางกั้น
คอยกีดกัน .. ให้ทุกคืนวัน .. ฉันเจอแต่ความเหงา .. ข่มเหง
เธออาจไม่เคยรับรู้ .. ฉันผ่านมาแล้วกี่ล้านหยดน้ำตา .. บรรเลง
ทำทุกทางหัวใจเธอก็ไม่เคยไหวเอน .. ฉันได้แค่กอดตัวเอง .. เดียวดาย
เมื่อฉันไม่อาจเป็นคนของความฝัน
ขอเพียงอยากให้เธอลืมคืนวัน .. ที่เคยมีกัน .. ให้ห่างหาย
อย่าเลยนะ .. ฉันไม่อยากตอบคำถามใคร .. และฉันไม่อยากอธิบาย
อย่าทำเหมือน
1299
2
0
หน้าส่วนตัว
