เคยชื่นชมความใหม่ที่ใจกล้า เคยห่วงว่าจะเหนื่อยล้าหรือไม่หนอ อยู่ท่ามกลางเทือกเถาเหล่าสอพลอ พวกสอสอที่พูดจ้อรอกอบโกย ยิ่งเวลาผันผ่านยิ่งงานมาก ยิ่งเหนื่อยยากยิ่งรู้ซึ้งถึงความหมาย ภาพที่สร้างงดงามไว้ก็กลับกลาย ลบความหมายผู้นำดีที่ชื่นชม เสียงที่สิบเก้าล้านคนหนึ่งจึงตายไป ถ้าลองนับดูใหม่จะขื่นขม เสียงที่ซื้อมาอาจเปลี่ยนไปให้ตรอมตรม ความนิยมอย่างจริงใจหายไปแล้ว เพียงแค่อยากฝากคำลำนำกลอน ใช่อยากสอนผู้นำที่ยิ่งใหญ่ น้ำคำที่อ้างถึงผองพี่น้องไทย สิบเก้าล้านที่เลือกไว้...หายไป..หลายคนแล้ว
1391
1
0
หน้าส่วนตัว
