ค่ำคืนนี้ข่มตาหาหลับไม่ มิตรภาพประทับใจอาลัยเหลือ พรุ่งนี้เราจากกันวอนจันทร์เจือ ยืดเวลาเพียงเพื่อสร้างผูกพัน แม้ดาวน้อยจะลับเมฆทับฟ้า รัตติกาลเร่งมา..เถอะมาฝัน อยากอยู่ในอ้อมแขนแดนสัมพันธ์ มิอยากปันเวลานิทรารมย์ เกรงว่าหลับตาลงจะลืมสิ้น ลำดับภาพหมื่นแสนชิ้นช่างสะสม จะเลือนหายกลับกลายเพียงสายลม จำขืนข่มสะอื้นอกวิตกใน จนฟ้าสางม่อยหลับคลื่นขับกล่อม แม้จมจ่อมในอารมณ์ข่มความไหว ต้องซุกซ่อนซึมเศร้าร้าวฤทัย ยิ้มเอาไว้เกลื่อนกลบ..ลบน้ำตา ..
1384
14
0
หน้าส่วนตัว
