เวรกรรมอันใดนั่น มาบันดาลให้เจอน้อง ให้พี่เจอเนื้อทอง ให้เราสองมีสัมพันธ์ ทั้งที่ฟ้ารู้ดี ว่าพี่นี้มีคู่มั่น รักเราสามเส้าพลัน อย่างมหันต์พลันจากนาง เวรกรรมอันใดเล่า รักสองเราต้องแรมร้าง ต้องพลันมาหันหลัง ต้องเลิกร้างนองน้ำตา ทั้งที่พี่แสนรัก แต่ต้องหักใจหนีหน้า เวรกรรมอันใดหนา ต้องจำลาจำจากไกล คงเคยร่วมทำบุญ ปางก่อนหนุนจุนเจือไว้ แต่ว่าบุญน้อยไป ชาตินี้ไซร้จึงทุกข์ตรม เราพบกันเมื่อสาย
937
1
0
หน้าส่วนตัว
