ฉันนั่งมองท้องฟ้ายามมืดมิด ฉันเหงาจิตเมื่อได้เห็นแสงดารา โอ้จันทอนเจ้ารอใครที่ปลายฟ้า ถึงได้ส่องแสงจันทราให้เราชม ฉันก็เป็นดั่งจันทร์ที่รอเฝ้า ทุกวันนั้นฉันเหงาเปลี่ยวอารมณ์ รอวันให้ใครบางคนมาเชยชม สนิทสนมช่วยดูแลหัวใจ แต่วันนี้ก็ยังเป็นแสงจันทรา ไม่มีใครมาหาเลยหรือไร ทำไมหนอ แต่ละวันช่างเศร้าใจ ไม่มีใครมาเข้าใจ ตัวฉันเลย